Als je nog niet van deze zeer bijzondere en zelfs unieke Manta GSe had gehoord, dan moet je weten dat het om een restomod gaat. Dat betekent dat hij eerst volledig is gerestaureerd alvorens hij werd gemodificeerd, vandaar de term “resto-mod”. Hij rijmt op perfecte wijze de charmes van een klassieker met meer futuristisch technologie. Dat begrijp je ook zonder ermee te rijden. Van bij de eerste blik herken je de vormen van de Manta uit de jaren ’70.

Atypische kleine coupé

Toch zijn een paar details anders. Zo zijn de bumpers bijvoorbeeld veel gladder gemaakt, gebruiken de lampen ledtechnologie en bevat het front voortaan het signatuur-radiatorrooster van het merk. Er zit zelfs nog een klein extraatje in: het logo in het midden wordt in feite op een scherm weergegeven. Bij stilstand kan je daar quasi om het even wat tonen via een smartphone-app. We zeiden toch dat hij futuristisch was…

Hetzelfde geldt voor het interieur. Alles is aangepast aan de smaak van de dag, zoals het dashboard. Daar is voortaan het Pure Panel te zien, met een eerste scherm van 12 duim achter het stuurwiel en een tweede van 10 duim in het midden van het dashboard. Zelfs wanneer hij stilstaat maakt deze kleine Manta iets los. Maar daar houdt de ervaring niet op. wij hebben namelijk de kans gekregen om het stuur te nemen van dit unieke model.

Zelfs het rijden is uniek

Wanneer je in het kuipstoeltje aan het stuur gaat zitten is de eerste indruk een beetje verwarrend. Een elektrische auto associeer je doorgaans met hightech. Je hebt dus de gewoonte om een startknop in te duwen in plaats van een contactsleutel om te draaien in een slot op de stuurkolom, zoals hier het geval is. In alle stilte is hij dan meteen klaar om de weg op te gaan, of toch bijna. Eerst moet je nog de eerste versnelling inleggen. Want ja, de Manta GSe heeft zijn oorspronkelijke vierversnellingsbak behouden.

Die laatste gebruiken is nochtans wat bijzonder. Je moet niet met de koppeling spelen, de motor en de versnellingsbak laten zich elk op hun beurt bedienen. Zonder op het gaspedaal te duwen leg je de ene na de andere versnelling in. Zodra de juiste verhouding gekozen is, kom je niet meer aan de koppeling. Daarna moet je enkel nog het rechterpedaal bedienen en genieten.

Elektrisch maar met versnellingen?

Deze manuele versnellingsbak brengt ook echt iets bij aan de ervaring. De auto kan zich puur in vierde verplaatsen, maar dan zijn de hernemingen… heel traag. Leg de eerste en in de Manta laat het rubber op het asfalt smelten, maar je moet dan niet hopen om meer dan 50 km/u te halen. De versnellingsbak werkt hier met andere woorden als bij een klassieke verbrandingsmotor. De handbeweging voor de bediening verloopt vrij vlot en biedt enkel plezier. Alweer een vorm van plezier die het klassieke met het nieuwe combineert.

Spannende charme

De motor van 147 pk die de achterwielen aandrijft is koppelrijk en lineair, wat geen verrassing is voor een elektromotor. Hij zet aan tot een soepele dus heel moderne rijstijl. De grote raamoppervlakken, of toch voor zo’n kleine coupé, in combinatie met flinterdunne dakstijlen herinneren je eraan dat je in een auto van weleer rijdt. De sensaties worden zo vertienvoudigd, maar over de veiligheid bij een ongeval hebben we het liever niet.

Bij de eerste bediening van het stuurwiel is de klassieke charme aanwezig. Het is namelijk niet bekrachtigd. Bij lage snelheden is dus wat spierkracht nodig. Maar tijdens het rijden wordt het stuur precies en communicatief. Zoals weleer, dus… Het eerste moment om te stoppen komt en ook nu duikt de ‘klassieke’ charme weer op: je moet echt bovenop de remmen gaan staan om goed tot stilstand te komen.

Kleine auto, groot plezier 

Zodra je gewoon bent aan die paar bijzonderheden die uit hedendaagse auto’s zijn verdampt leer je echt plezier beleven aan het stuur. Ook dat is iets wat vandaag jammer genoeg verdwenen lijkt. En je moet helemaal niet snel gaan, integendeel!

Het felle geel van het koetswerk komt overeen met de emoties die we tijdens heel onze test hebben ervaren. En we waren duidelijk niet alleen. Sommige potentiële klanten zouden al komen vragen zijn of ze er een kunnen kopen. Helaas zou deze Manta extreem duur worden als hij in productie zou gaan.

Restomod by Opel? 

Dat komt natuurlijk omdat er zoveel aangepast is. In de eerste plaats moet heel de auto worden gerestaureerd en moeten alle uiterlijke aanpassingen worden doorgevoerd, zoals de befaamde Opel Vizor. Vervolgens moeten de elektromotor en de batterij van 31 kWh worden gemonteerd, die een rijbereik van 200 kilometer mogelijk zouden moeten maken. Dat maakt productie in zelfs een kleine reeks volledig onhaalbaar. Of toch in deze staat. Door bepaalde elementen weg te laten zoals het scherm met daarop het merklogo op het radiatorrooster, sluit Opel de mogelijkheid toch niet uit dat het een aantal geselecteerde klanten de kans zou geven om hun oude Manta te elektrificeren. Komaan, Opel, een klein duwtje en misschien kan je wel de eerste restomod lanceren die door een massaconstructeur is gebouwd.

Ons verdict

Het idee van Opel om een Manta uit de jaren ’70 elektrisch te maken is ronduit geniaal. De sensaties die deze GSe biedt aan het stuur zijn vandaag volledig verdwenen uit moderne auto’s. Perfect is hij niet, maar wat een energie geeft het om hier vandaag en, wie weet, in de toekomst van te kunnen genieten. Nu moet Opel enkel nog een manier vinden om er een paar van op de markt te kunnen brengen…