De Signum was grotendeels gebaseerd op de Vectra – hij was trouwens nauwelijks groter – en wierp zich op als een grote reisberline met de look van een break. Het idee deed dus denken aan dat van de Renault Vel Satis, maar dan met wat minder stilistische zwier… Dit is ten slotte Opel, dus moest het model er veel braver uitzien.
Het grote voordeel van de formule was het ruimtegebruik: de beenruimte achterin werd als een referentie gezien. Bovendien had Opel werk gemaakt van de moduleerbaarheid, met een flexibele achterbank die plaats bood aan drie passagiers dicht bij elkaar of twee mensen die er als vorsten zaten. Onder de motorkap heerste ook vooral traditie: de benzine- en dieselmotoren telden vier of zes cilinders en ontwikkelden 100 tot 250 pk.