Sportieve bestuurders moesten trouwens niet heel lang wachten op deze meer dynamische versie. Ze was echter wel discreet: de uiterlijke aanpassingen vielen nauwelijks op, in die mate dat je de C2 VTS zo zou verwarren met een 1.4 HDi in het uitrustingsniveau VTR. Nochtans kunnen we niet hetzelfde zeggen van zijn hart: de 1.6-viercilinder met 16 kleppen, overgenomen van de oude Saxo, was (lichtjes) opgevoerd tot 125 pk (en 143 Nm).

Helaas voor de chronometer ging die vermogenswinst van een handvol pk’s gepaard met 150 extra kilo’s op de weegschaal. Het grootste verschil tussen de C2 en de Saxo zat hem echter in het rijgedrag: de oudste reageerde speels op gas lossen in bochten, met een achteras die graag uitwaaierde, maar de jongere auto werd veel braver. Sommigen zullen blij zijn met dit meer beschaafde en veilige karakter. Maar anderen betreuren dit gebrek aan fun…

Vandaag vind je vlot een C2 VTS voor een 3.000 tot 5.000 euro. In het algemeen is de betrouwbaarheid goed, maar de afwerking is echt te licht. Op fora wordt ook gewag gemaakt van een paar problemen met de ontsteking en de multiplex-bekabeling, maar geen echt alarmerende zaken…